Engin Erkiner: ABD, Trump’ın devlet başkanı olmasından beri açık olarak Rusya ile yakınlaşmaya çalışıyor. Rusya’nın da benzeri çaba içinde olduğu söylenemez. ABD, Ukrayna ve Avrupa Birliği ülkeleri tarafından zorlanmasına rağmen Ukrayna savaşı konusunda önemli denilebilecek ödün vermeye yönelmiyor. Tersine, Ukrayna’nın toprak kayıplarını kabul etmesi gerektiği konusunda ısrar ediyor. Ek olarak bu ülke NATO’ya da alınmayacaktır.

ABD’nin “Rusya sevgisinin” nedeni nedir?

Bir açıklamaya göre ABD, Rusya’yı Çin’den uzaklaştırmak için böyle davranmaktadır.

Bu açıklama uluslar arası ilişkilerle kahve sohbetlerini karıştırmaktadır. Ne ABD yönetimi sonuçsuz kalacağı baştan belli olan bu kadar basit bir yönelime girer ve ne de Rusya bu temelde Çin’den uzaklaşır.

ABD’nin amacı Avrupa Birliği ülkelerini –Macaristan ve bir oranda Slovakya hariç- Rusya karşısında savunmasız bırakmakla tehdit ederek kendisine iyice bağlamaktır. Rusya da bu amacı anlamıştır ve bu nedenle Ukrayna’daki savaşı, bütün barış çağrılarına rağmen sürdürmektedir. Savaş sürdükçe AB’nin çağrılar ve kınamalar yapmaktan başka şey yapamayacağı daha fazla açığa çıkmakta, Trump ise Rusya’ya savaşı bitirmesi için yeniden ve yeniden zaman tanımaktadır.

Avrupa ülkeleri silahlanmalı ve Rusya’ya karşı kendilerini korumalıdırlar. ABD bugüne kadar yaptığı gibi korumanın masraflarını üstlenmek zorunda değildir.

Trump yönetiminin çizgisi böyledir. Ukrayna NATO üyesi olmayacaktır ama bu durum Wiesbaden’da yeni NATO karargahı kurulmasını, Almanya’ya orta menzilli füzeler yerleştirilme kararını ortadan kaldırmamaktadır.

Avrupa ülkeleri Ukrayna’ya güçlü güvenlik garantisi verilebilmesi için ABD askerlerinin bu ülkede bulunmasını isterken, Trump bunu reddetmekte ve Barış Gücü benzeri görev için AB ülkeleri askerlerinin gönderilmesini istemektedir.

AB ülkeleri de biliyorlar ki, Rusya’nın askeri gücü karşısında bir şey yapabilmeleri mümkün değildir. Avrupa’da sadece Fransa ve İngiltere’nin nükleer silahları vardır ve ikisinin toplamı bile Rusya’nın nükleer gücü karşısında zayıf kalmaktadır.

Avrupa ülkeleri arasında Ukrayna savaşının büyük yükünü çeken Almanya’nın yapabileceği en iyi şey Rusya ile ilişkileri normalleştirmek ve eskiden olduğu gibi bu ülkeden ucuz enerji temin etmektir. Daha fazla silahlanmakla varabilecekleri bir yer yoktur. Sadece onların değil AB ülkelerinin askeri güçlerinin toplamı bile Rusya karşısında denge sağlayamamaktadır.

Ek olarak, Danimarka zorunlu askerliği yeniden uygulamaya başlamasına rağmen Almanya’da bunun sözü bile edilmemektedir.

Alman gençleri askere gitmek istemiyorlar. Bu insanların tümünün sosyalist ya da sola eğilimli oldukları söylenemez. Almanya’da gençler arasında bireysel temelde anti militarist eğilim güçlüdür. Silahlanmaya karşı tavır almazlar ama askere gitmeye de yanaşmazlar.

Son olarak Ukrayna koşulsuz ateşkese razı olduğunu açıkladı ama bu ülkenin bugüne kadar izlediği çizgiden bunun ciddiye alınamayacağı biliniyor. Amaç Rusya’nın savaş yanlısı olduğunu göstermektir ve sanki böyle yapınca ABD’yi ikna etmiş olacaklardır.

Ukrayna’daki gençlerin de küçük olmayan bölümü Rusya’ya karşı savaşa katılmak yerine başka ülkelere gitmeyi tercih ediyorlar.

Hem Rusya hem de Ukrayna savaşta insan kaybı vermekle birlikte bu kayıplar nüfusu daha az olan Ukrayna’yı özellikle etkilemektedir.